آب های عمیق

اینجا سیاره زخم خورده زمین است . اینها ادمیانی هستند درست مانند ما

مرد و زنی و کودکاشان . اینجا شهری است که سه روز پیش رونق و شکوه داشت

با مردمانی که به سخت کوشی و نظم و دور اندیشی و ایمنی سازی شهره بودند

اینها همه خانه هایی است که تا همین چند روز پیش . محل آسایش و ارامش

ساکنانش بود . اطاقی برای نشیمن اعضای خانه و گفتگو و تماشای تلویزیون

اطاقی برای خواب . آشپزخانه و حمام و سرویس بهداشتی و ....

جانپناهی که میتوانست بک خانواده کوچک را ایمنی و آسایش و ارامش ببخشد

و اکنون همه چیز به هیچ بدل گشته است . این خانواده کوچک ژاپنی با بهت و

ناباوری بر خرابه هایی نظاره میکند که تا دیروز بخشی از یک شهر زیبا بر ساحل

اقیانوس ارام غنوده بود . و اکنون بی پناه و بی خبر از دوستان و بستگانی که مفقود

شده اند . نمی داند بر کدام ماتم خود بگرید

گرسنگی .... تشنگی ..... سرما ..... نداشتن سرپناه ..... حفاظت از کودک هرا

سانشان و یا  عزیزانی که جان باخته اند .......

اینجا سیاره زمین است . و ما ساکنان یک قایق کوچک در پهنه بی کرانه این

کهکشانیم که درست در سوی دیگر این قایق زخنه ای پدید امده و گروهی از

همسفران ما در این سیاره خاکی را با خود برده است .

ایا به راستی این ازمونی اشکار برای همدردی و نوع دوستی بنی بشر

نیست ؟ ؟ ؟