آب های عمیق

این تصویر در رسانه های غربی بویژه شبکه های تلویزیونی امریکایی مورد توجه قرار گرفت

در رسانه های دیجتالی ما هم به عنوان نماد وفاداری و عشق مورد استفاده قرار گرفته است

ظاهر گورستان مربوط است به سربازان کشته شده امریکایی در جنگ خلیج فارس (  عراق )

این شخص شاید همسر و یا نامزد  سرباز فقیدی با نام جیمز جان ریگان ( با توجه به ناخوانا بودن

نوشته سنگ مزار )  است  در همین تصویر . قبر های دیگری دیده میشود که در کنارآنها پرچم و دسته گل

دیده میشود که نشانه ادای احترام است . اما در این تصویر بانوی جوان که ظاهری آراسته و متین هم

دارد . لباسهای خود را در آورده و تنها با رواندازی بخشی از بدن خود را پوشانده است و روی قبر

نامزد و همسر خود که فاقد هر گونه سنگی است خوابیده است . به نظر میرسد با در آغوش کشیدن

 قبر محبوش و گفتگوی خاموش قلب او با دلی که در خاک خفته است

می خواهد همچنان با او حس یگانگی و وحدت را تجربه کند . به نظر میرسد که صادقانه و عاشقانه او

را دوست داشته است نگاه کردن به این تصویر در دل خود - با همه اجزا و پیامهایی که دارد - تا حدودی

وضع مناسبات عاطفی جامعه امریکایی را نشان میدهد . ( دوستی هایی که آزادانه شکل می گیرد و

و فاداریهایی که صادقانه متولد میشود ........... )البته نمی خواهم تمامی مناسبات اجتماعی و اخلاقی

امریکا را در این عکس خلاصه کنم و انبوهی از بحرانهای اخلاقی - خانوادگی و اجتماعی امریکا را نادیده

بگیریم اما شواهد زیادی وجود دارد که نشان میدهد .... ازادی انتخاب باعث میشود که پیوندهای انسانی

عمق و معنای بیشتر داشته باشد . ازدواج ها و پیوند هایی که در نظام سنت و تحت تاثیر الزامات آن صورت

 می گیرد به شدت خالی از شناخت . انگیزه های عالی و فاقد وفاداری درونزاد و عواطف رقیق انسانی

میشود . گرچه درمواردی که انس و عادت باعث رویش محبت و عاطفه میشود . اما اینها با پویند های عمیق

دو روح مشابه که شناخت و ارمانها و ارزشهای مشترک دارند زمین تا اسمان فرق میکند

نکته دیگراینکه جنگ در همه جای دنیا تبعات وحشتناکی دارد . بریدن پیوندها . شکسته شدن دلها

برباد رفتن رویاها . خاکستر شدن ارزوها به مراتب مهمتر از خرابی های فیزیکی و زیانهای اقتصادی

است . جنگ کیفیت زندگی را به شدت دستخوش آسیب می کند . نگاه ما را به انسان . زندگی و

هستی تلخ و سرد می کند . در ما احساس پوچی بر می انگیرد و گورستانی از عشق و احساس

در سینه ما ایجاد می کند

این تصویر جنبه درونی هم دارد . گورهای زیادی که هر کدام میتواند سمبل امید . ارزو . زیبایی

انگیزه . نشاط . رضایت و خشنودی . خلاقیت و عشق باشد که اکنون در گور سینه و ضمیر ناخود

آگاه انسانها دفن شده اند و انچه که باقی می ماند حسرت . پوچی . خشم . نفرت . بد بینی

بی اعتمادی . رقابت . ترس . محافظه کاری . ......... است

کاش سیاستمداران کوته فکر که با کوبیدن بر طبل افتخارات دروغین و رجز خوانی های سیاسی و اسطوره

سازی های دروغین و دهان های کف الود و داعیه داری نجات ملتها که خواسته و ناخواسته

دنیا را به سوی جنگ سوق می دهند ساعاتی از روزشان را به تماشای تصاویر مربوط به تبعات

جنگها اختصاص میدادند و کمی در مکتب تصویرها درس انسان دوستی و هنر زیستن عاشقانه می اموختند

................................

از این نمونه تصاویر در خاورمیانه هم زیاد دیده میشود در عراق ..... در افغانستان .... در فلسطین

و غزه و در لبنان ور در ایران عزیز خودمان که هر کدام به نوعی دلخراش و افسرده کننده است و من دلم

نمیخواهم با ردیف کردن آنها چشم و دل بیندگانم را ازرده کنم  ما به اندازه کافی دیده ام اما درس نگرفته ایم

اما میخواهم بگویم انسان . انسان است و در همه جای دنیا انسان گوشت و خون و پوست و چشم

و قلب و احساس دارد . انسان چه غربی باشد و چه شرقی . چه مسلمان باشد چه پیرو دین دیگر

یا حتی بی دین . چه عراقی و افغانی باشد چه امریکایی و ژاپنی و سنگالی....... شایسته احترام و امنیت

است . خداوند به او  موهبت زندگی اعطا کرده است و او را شایسته ی زیستنی متعالی . شاد و

خوب دانسته است .پس ما باید زندگی را پاس بداریم و تلاش کنیم رویاهای طلایی و شیرین انسانها

را گرامی بداریم  و برای تحقق عادلانه و شرافتمندانه انها تلاش کنیم و بدانیم که : 

 انسان از عقیده برتر و زندگی از آیین ارجمندتر است