مکث ( سقراط قرن بیستم )
It seems to me certain that more people are killed out of righteous
stupidity than out of wickedness
K.R.poper
بر این باورم که کشتگان حماقت پارساگرایانه بیشترند تا کشتگان شرارت
از میان متفکران و فیلسوفان معاصر ، پوپر را می پسندم
این پسندیدگی پویر نه به این دلیل است که همه ایده ها و عقایدش را قبول دارم . بلکه بیشتر به آن دلیل که پوپر عمیقا :
- به بشر و رنجهای زمینی انسان دلبسته است .
- به آن دلیل که از برج عاج فیلسوفان عصر کلاسیک به زمین میاید و تلاش میکند صادقانه و خرد ورزانه و در چهارچوب امکانات بشری راه حلی منطقی برای کاستن و نه زدودن رنجها و ناکامیهای بشر بیابد
- به آن دلیل که هیچ گاه خود را برتر از نقد نمی داند .... نقد مدام آنچه که ساخته و پرداخته است را ، روا بلکه ضروری میداند .
- به خاطر شجاعت علمی بی نظیرش در نقادی اسطورهای شکوهمند فلسفه ... کسانی مانند افلاطون و همه آفریدگاران نظام های مابعد الطبیعی.
- به خاطر هوشمندی فروتنانه اش و نیافتادنش در دام خودگامگی فرهیختگان
- به خاطر درآویختنش به جامعه بسته و تلاش خستگی ناپذیرش برای یافتن راهی به جامعه باز ...
- به خاطر طراحی کردن نظریه اصلاحات جزء به جزء مهندسی اجتماعی اش
- به خاطر درهم شکستن هژمونی پرهیاهوی مارکسیسم و آشکار کردن جهنم سوزانی که در بهشت موعود آن - کمونیسم - پنهان شده بود .
- به خاطر رها سازی خرد و جان و اندیشه ما از ایده آرمانشگرایی ( اتوپیا )
- برای روشنگرهای ساده و منطقی اش در پرهیز از رفتن به سوی ناکجا آبادی که ایده ئولوژی های بنیاد گرا تبلیغ میکردند .
- به خاطر نقادی های مستمر و بی وفقه اش در نقد پوزیتویسم و نجات دادن علم تجربی از زندان تنگ حلقه وین ( مکتب اثبات گرایی منطقی )
- به خاطر نظریه ابطال پذیری تجربی اش که غرور بیجای علم تجربی را به فروتنی ارتقا می دهد .
- به خاطر نشان دادن تهی و خالی پر طمطراق حلقه وین و کم کردن تدریحی شر آنها از سر بی پناه علم
- به خاطر نظریه تقرب تدریجی اش به حقیقت که همچنان انگیزه تحقیق را برای پژوهش حقیقت زنده میدارد
- به خاطر التزام ذاتی اش به استدلال منطقی و روفو کردن کاستی های قیاس با استقراء و تدقیق نظریه های انتزاعی با پژوهش های میدانی و پیمایشی
- به خاطر حمله های پیاپی اش به مطلق گرایی هگل و گزافه بافی های نو هگلیان که منطق را بازنشسته می دانستند و حوالت تاریخی را ملاک درستی و نادرستی اندیشه می شمردند
- و فرو نشاندن خدایگان فلسفه به جایگاه واقعی خودشان
- به خاطر متمایز کردن فلسفه حقیقی از خیال پردازی های شاعرانه ای که به دروغ نام فلسفه را دزدیده بودند .
- به خاطر زبان ساده و بی پیرایه اش و پارسایی اش از فضل فروشی و مغلق گویی اسلافش
به خاطر حدسها و ابطالهایش .... به خاطر منطق اکتشاف علمی اش .... به خاطر اسطوره چهار چوبش ........... به خاطر برداشت عینی اش .... به خاطر سرچشمه های دانایی و نادانی اش .......... به خاطر جامعه باز و دشمنانش ... به خاطر درس این قرنش ..... به خاطر زندگی سراسر حل مساله است ...... به خاطر ناکجا آباد خشونتش ......به خاطر درس این قرنش و دیگر درس گفتارها و نوشتارهای شیرین و عبرت آموزش
- پوپر را دوست دارم و رویکرش را می پسندم که فلسفه علم ، فلسفه سیاست و فلسفه اخلاق را جانی دوباره بخشید و بسیاری از متفکران پس از خود را به جستارها و کاوشهای فیلسوفانه جدید وا داشت
- به خاطر رندی های زیرکانه او در استفاده از فن پلید سیاست برای خوشبختی بیشتر بشر
- پوپر را به خاطر خلق و خوی شخصی اش دوست دارم چرا که مردی نجیب ، فروتن ، مهربان ، متفکر ، منطقی ، واقع بین ، نکته سنج ، بردبار ، شجاع ، اهل شوخی و طنر ، شیرین سخن ، آزادی خواه و خیر خواه بشریت بود
مردی که به اعتقاد من سقراط قرن بیستم بود البته از نوع خوش فرجامش
کارل ریموند پوپر
از میان متفکران و فیلسوفان معاصر ، پوپر را می پسندم
این پسندیدگی پویر نه به این دلیل است که همه ایده ها و عقایدش را قبول دارم . بلکه بیشتر به آن دلیل که پوپر عمیقا :
- به بشر و رنجهای زمینی انسان دلبسته است .
- به آن دلیل که از برج عاج فیلسوفان عصر کلاسیک به زمین میاید و تلاش میکند صادقانه و خرد ورزانه و در چهارچوب امکانات بشری راه حلی منطقی برای کاستن و نه زدودن رنجها و ناکامیهای بشر بیابد
- به آن دلیل که هیچ گاه خود را برتر از نقد نمی داند .... نقد مدام آنچه که ساخته و پرداخته است را ، روا بلکه ضروری میداند .
- به خاطر شجاعت علمی بی نظیرش در نقادی اسطورهای شکوهمند فلسفه ... کسانی مانند افلاطون و همه آفریدگاران نظام های مابعد الطبیعی.
- به خاطر هوشمندی فروتنانه اش و نیافتادنش در دام خودگامگی فرهیختگان
- به خاطر درآویختنش به جامعه بسته و تلاش خستگی ناپذیرش برای یافتن راهی به جامعه باز ...
- به خاطر طراحی کردن نظریه اصلاحات جزء به جزء مهندسی اجتماعی اش
- به خاطر درهم شکستن هژمونی پرهیاهوی مارکسیسم و آشکار کردن جهنم سوزانی که در بهشت موعود آن - کمونیسم - پنهان شده بود .
- به خاطر رها سازی خرد و جان و اندیشه ما از ایده آرمانشگرایی ( اتوپیا )
- برای روشنگرهای ساده و منطقی اش در پرهیز از رفتن به سوی ناکجا آبادی که ایده ئولوژی های بنیاد گرا تبلیغ میکردند .
- به خاطر نقادی های مستمر و بی وفقه اش در نقد پوزیتویسم و نجات دادن علم تجربی از زندان تنگ حلقه وین ( مکتب اثبات گرایی منطقی )
- به خاطر نظریه ابطال پذیری تجربی اش که غرور بیجای علم تجربی را به فروتنی ارتقا می دهد .
- به خاطر نشان دادن تهی و خالی پر طمطراق حلقه وین و کم کردن تدریحی شر آنها از سر بی پناه علم
- به خاطر نظریه تقرب تدریجی اش به حقیقت که همچنان انگیزه تحقیق را برای پژوهش حقیقت زنده میدارد
- به خاطر التزام ذاتی اش به استدلال منطقی و روفو کردن کاستی های قیاس با استقراء و تدقیق نظریه های انتزاعی با پژوهش های میدانی و پیمایشی
- به خاطر حمله های پیاپی اش به مطلق گرایی هگل و گزافه بافی های نو هگلیان که منطق را بازنشسته می دانستند و حوالت تاریخی را ملاک درستی و نادرستی اندیشه می شمردند
- و فرو نشاندن خدایگان فلسفه به جایگاه واقعی خودشان
- به خاطر متمایز کردن فلسفه حقیقی از خیال پردازی های شاعرانه ای که به دروغ نام فلسفه را دزدیده بودند .
- به خاطر زبان ساده و بی پیرایه اش و پارسایی اش از فضل فروشی و مغلق گویی اسلافش
به خاطر حدسها و ابطالهایش .... به خاطر منطق اکتشاف علمی اش .... به خاطر اسطوره چهار چوبش ........... به خاطر برداشت عینی اش .... به خاطر سرچشمه های دانایی و نادانی اش .......... به خاطر جامعه باز و دشمنانش ... به خاطر درس این قرنش ..... به خاطر زندگی سراسر حل مساله است ...... به خاطر ناکجا آباد خشونتش ......به خاطر درس این قرنش و دیگر درس گفتارها و نوشتارهای شیرین و عبرت آموزش
- پوپر را دوست دارم و رویکرش را می پسندم که فلسفه علم ، فلسفه سیاست و فلسفه اخلاق را جانی دوباره بخشید و بسیاری از متفکران پس از خود را به جستارها و کاوشهای فیلسوفانه جدید وا داشت
- به خاطر رندی های زیرکانه او در استفاده از فن پلید سیاست برای خوشبختی بیشتر بشر
- پوپر را به خاطر خلق و خوی شخصی اش دوست دارم چرا که مردی نجیب ، فروتن ، مهربان ، متفکر ، منطقی ، واقع بین ، نکته سنج ، بردبار ، شجاع ، اهل شوخی و طنر ، شیرین سخن ، آزادی خواه و خیر خواه بشریت بود
مردی که به اعتقاد من سقراط قرن بیستم بود البته از نوع خوش فرجامش
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و چهارم مهر ۱۳۹۲ ساعت 23:58 توسط پیمان سماواتی
|
این وبلاگ کوششی است برای جمع میان زلال بودن و عمیق بودن