آب های عمیق

… امّا باید یا ایرانی نباشی، یا بی خبر از ایران باشی تا بتوانی از این سخنرانی لذت ببری؛ ندانی آن که منع رطب می کند، خود مهمان اصلی بزم ِ رطب خوران است. اگر چنین نباشد از پیشنهاد تشکیل کمیته حقیقت یاب برای یازده سپتامبر خشمگین هم می شوی که در مملکت ِ خود ِ مدعی، هنوز مساله ای به نام حمله شبانه به کوی دانشگاه تهران یا مجتمع مسکونی کوی سبحان رازی است بزرگ، یا کسی حتی نمی تواند بفهمد بالاخره سر ِ خودسرها کجاست که هر چند محکومند، ولی آزادند و بی قید.

اگر ایرانی باشی نمی توانی سخن گفتن از حکومت محبت و عشق در دنیا را با حکم ارتقاء مدیریت  .  متهم اصلی پرونده کهریزک یک جا جمع کنی! نمی فهمی کسی که از بدی های سرمایه داری خبر می دهد چطور قراردادهای بزرگ و میلیارد دلاری را بدون مناقصه واگذار می کند؟ کسی که از اصلاح ساختار سازمان ملل و دمکراتیک شدن آن حرف می زند، چطور به قوانین مجلس و مجمع تشخیص مصلحت مملکت خودش هم بی اعتناست، یا دولتش تشکل های ساده دانشجویی منتقد را هم بر نمی تابد، چاپ خبر و عکس منتقدان را ممنوع می کند و وزیرانش را به جرم ناهمخوانی با اراده خودش حتی تا مرز از اعتبار انداختن “عدد” کابینه از کار برکنار می کند؟ …                             

 دو شاخ طلایی و قشنگ از سرت در می اید  وقتی میبینی  سخنران محترم  . سالها است درخواست روزنامه نگاران منتقد داخلی را برای مصاحبه به بهانه نداشتن وقت رد می کند اما نزدیک یک هفته در ینگه دنیا با روی باز و گشاده با روزنامه ها و تلویزیونها و خبر گزاریها مصاحبه میکند .

رییس جمهور امریکا را دعوت به مناظره شفاف و رو در رو در صحن علنی سازمان ملل میکند اما خود در جلسه مجمع تشخیص مصلحت نظام حضور پیدا نمی کند که مبادا مجبور شود چشمش به چشم رییس ان بیافتد و با وی حال و احوالی کند در دانشگاه های امریکا به دنبال تریبونی برای سخنرانی و حماسه سرایی می گردد اما چند سال است که در هیچ اول مهری یا مناسبت دیگری مثل ۱۳ آبان به دانشگاه های سرزمین خود نمی رود که مبادا به پرسش ها و سوالات بی پاسخ انها جوابی دهد .

حق وتوی پنج عضو زور گوی شورای امنیت را محکوم می کند ولی از نظارت استصوابی شورای نگهبان کشور خودش دفاع می کند و جالبتر اینکه برای دمکراتیک تر کردن جهان و سازمان ملل حرف های خوب و قشنگ می زند . اما قبل سفرش به سازمان ملل . به صراحت می گوید دیگر مجلس در راس امور نیست و کمی قبلترش به راحتی میگوید چون مصوبات مجلس را قبول ندارد انها را اجرا نمی کند .

باید یا ایرانی نباشی، یا بی خبر از ایران باشی تا بتوانی از این سخنرانی لذت ببری؛ این سخنرانی گوارای وجود آنانی که ایرانی نیستند و از ایران امروز خبری ندارند، نوش ِ گوش شان؛ ما که عاجزیم از راه بردن به این لذّت کده سیاسی . که در نیوریورک است و نامش سازمان ملل است و به برکت سعه صدر شیطان بزرگ ییلاق گفتگو ها و مصاحبه ها و کف زدن های دولتیان برای خودشان  شده است .

 

این هم دیگران مشتاق