تلخی های فلسفه
یک سیاستمدار،انسانها را به دو دسته تقسیم می کند :
ابزار ها ـــ دشمن ها
فردریش ویلهم نیچه
---------------------------------------------------------------------------------------
ازبین دوستانی که کامنت میگذارند دوست نادیده ای هست که خود را با عنوان یه همکار معرفی میکند . نقطه نظراتش سرشار از رندی و طنز است . گرچه این کامنت اخری لحنی تلخ و گزنده دارد اما گمان میکنم برای سایر خوانندگان نیز خواندنی باشد . با اجازه از اقا یا خانم ( یه همکار ) عین کامنت ایشان تقدیم میشود :
| یکشنبه 29 خرداد1390 ساعت: ۰:51 | توسط:یه همکار | ||||
| واقعا عجیب است ... خیلی هم روشن و ساده است ... انصافا همینطور است از نظر سیاستمدارها انسانها بر دونوع هستند الف - ابزارهایی برای به دست گرفتن قدرت . ب - کسانی که نمیخواهند ابزاری برای مطامع سیاسمتدارها باشند که بنابراین دشمن هستند با این تحلیل همه کسانی که میخواهند ازاد باشند و به مثابه ابزاری در دست سیاستمدارن نباشند دشمن هستند همه کسانی که نمیخواهند فریب سیاستمداران را بخورند دشمن هستند همه کسانی که چشمانی باز و ذهنی اگاه دارند دشمن هستند این نیچه پدر سوخته چقدر خوب و قشنگ این سیاست بی پدر و مادر را شناخته بود و این فلسفه چقدر برای مردان سیاست ترسناک و خطرناک است به نظر سیاست مدارها اول و وسط و اخر همه دشمن ها همین فلاسفه چشم سفید و سرتق هستند که نمیخواهند چشمان تیزبینشان را ببندند لعنت به این تقسیم بندی که این همه درست و دقیق است و تو هم چه دشمن نابکاری هستی عزیز برادر ! ! ! | |||||
+ نوشته شده در شنبه بیست و هشتم خرداد ۱۳۹۰ ساعت 16:7 توسط پیمان سماواتی
|
این وبلاگ کوششی است برای جمع میان زلال بودن و عمیق بودن