ای کم ایمانان چرا ترسان هستید ؟ ( متی ۸ : ۲۶ )

 

 

ترس . ایمانی است که باژگونه  شده است 

ترس : ایمان به شر است

ترس : بی اعتمادی به نیروهای نیک هستی است

ترس : پذیرفتن دو مبداء در هستی است ( مبداء خیر / مبداء شر )

اما جهان یک مبداء بیش ندارد که همان نیکی است

خدا تنها آفریدگار نیکی است

و انسان در حال ترس . مبداء دیگری غیر از خدای نیکی  در ذهن خود می آفریند

 و شیطان همان آگاهی کاذب و ایمان واژگونه ای است که در توهم خویش افریده ایم

ترس مبداء دیگر شرور است

خشم . نفرت . کینه . حسد . حقارت . اندوه . ضعف و زبونی . دزدی . تکبر ..... همه

ریشه در ترس دارند

و ...... ترس فراموش کردن رحمت و قدرت مطلق خداوند است

و تسلیم شدن در برابر وسوسه شیطان

که شما تنهایید ... و هیچ پناهی وجود ندارد .... هیچ کس به شما توجه ندارد .......

هیچ کس صدای فریاد و استغاثه شما را نمی شنود

و نیروی نیکی ضعیف و نارسا و نا تمام است

و خدایتان شما را در دنیا تنها گذاشته و رهایتان کرده است

و تمام این اندیشه ها توهمی است که شیطان درونمان می آفریند

پس ترس همان ایمانی است که باژگونه شده است

ایمان به شر و نا امیدی به نیکی

 به همین دلیل بود که عیسی مسیح به انان که در کشتی

از هراس طوفان ترسیده بودند و او را برای کمک از خواب بیدار کرده بودند فرمود :

ای کم ایمانان چرا ترسان هستید ؟ ( متی ۸ : ۲۶ )

 و بعد به موجها فرمان داد :

به نام خدا آرام بگیرید  ........... و دریا آرام گرفت

و همیشه چنین است

وقتی دریا آرام بگیرد ........... کشتی ها از راه میرسند

باید یاد بگیریم ایمان باژگونه ی خویش را دوباره بر پا داریم و بر خدا اعتماد کنیم

وقتی دریای دلت آرام شد

کشتی های رحمت و امداد الهی از راه میرسند

از هر آنچه میترسی با اعتماد به خدا با آن روبرو شو

ترس از میان میرود و طلسمش شکسته میشود

انگاه قدرت ایمان حقیقی را خواهید دید