آب های عمیق

بر توسن خیال  . . . . .

 شاید بتوان از خستگی روزگار گریخت

از این همه فاصله

که چون دریا  دو ساحل روح را از هم گسیخته اند   . . . .

از این همه قصه که در

زمین فراق قد کشیده اند  . . . .