حرفهای زیادی هست

که نیازی به گفتن ندارند

همچون گلهای باغ خیال

بی نیاز از شکفتگی و فارغ از آشکارگی

سخنهایی که دیروز با فریاد نیز شنیده نمیشد .

امروز در سکوت ، پژواک مکررشان بر گوش جانها طنین می اندازند .

پرگویان دیروز که یاوه هایشان ،  آسمان روح را سیاه کرده بود

اینک آرزو می کنند که ای کاش زبان در کام کشیده بودند

از مسیح آموختم :

از آنچه میگویی بر تو حکم خواهد شد

اینک این شما

و سخنهای تباهتان که بر گردنهایتان آویخته است