پس از سی و پنج سال
زلف آشفته و خوی کرده و خندان لب و مست پیرهن چاک و غزل خوان و صراحی د ر دست ................................................................. ................................................................. خنده جام می و زلف گره گیر نگار ای بسا توبه که چون توبه حافظ بشکست ...
|
|
|
 |
||
 |
||
 |
||
 |
||
 |
+ نوشته شده در جمعه پنجم مهر ۱۳۹۲ ساعت 13:58 توسط پیمان سماواتی
|
این وبلاگ کوششی است برای جمع میان زلال بودن و عمیق بودن